Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Κ. ΖΑΧΑΡΙΑ ΚΥΠΡΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΥΘΗΡΙΟΥΣ:

Καλημέρα σας

Σας γράφω αυτή την επιστολή με αφορμή ένα θέμα που αφορά όλους όσους έχουν στην κατοχή τους γη στα Κύθηρα. Εάν παρατηρήσουμε προσεκτικά θα δούμε ότι σχεδόν ολόκληρη η επιφάνεια του νησιού καλύπτεται από αγροτεμάχια που χωρίζονται μεταξύ τους με πετρόχτιστους τοίχους, κάτι που αποδεικνύει ότι κάποτε είχε γίνει διανομή της γης και, όλα αυτά τα κτήματα που τώρα έχουν γεμίσει θάμνους κάποτε ήταν καθαρά και εκμεταλλεύσιμα.
             
Μετά τον πόλεμο η γη εγκαταλείφτηκε αφού οι περισσότεροι Κυθήριοι ξενιτεύτηκαν με αποτέλεσμα να γεμίσει το νησί με θάμνους που ατυχώς σήμερα βαφτίζονται από το κράτος ως δάσος και δεν επιτρέπουν στους νόμιμους κληρονόμους της γης αυτής να την καθαρίσουν από τ αντιαισθητικά φυτά και να την καλλιεργήσουν, πράγμα που θα βοηθήσει και στην οικονομία του τόπου, αφού είναι προφανές ότι η έλλειψη ανάπτυξης κατά ένα μεγάλο ποσοστό οφείλεται στην κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα.
             
Τα πράγματα κατά κάποιο τρόπο είναι ανεξέλεγκτα καθώς είναι ελάχιστοι αυτοί οι οποίοι διαθέτουν τίτλους για τις ιδιοκτησίες τους, γεγονός που ενισχύει την προσπάθεια του κράτους μέσω του δασαρχείου να χαρακτηρίσει το μισό νησί ως δασικό. Είναι, λοιπόν, αυτονόητο πως κάθε προσπάθεια νομιμοποίησης της ιδιωτικής γης κολλάει στο τεράστιο κόστος απόκτησης τίτλων και στην τεράστια γραφειοκρατία που προσθέτει η εμπλοκή του δασαρχείου Πειραιά, το οποίο δεν διαθέτει ειδική νομοθεσία για ένα νησί όπως τα Κύθηρα και ταυτίζει τις δασικές εκτάσεις μιας τσιμεντούπολης 3 εκατομμυρίων κατοίκων με αυτές ενός μικρού νησιού 3 χιλιάδων κατοίκων.
             
Είναι ορατός λοιπόν ο κίνδυνος ενόψει κτηματολογίου, να χαθούν περιουσίες, αφού κανείς δεν θα θελήσει να πληρώσει τόσα χρήματα για να νομιμοποιήσει ένα κομμάτι γης που το κράτος δεν θα τον αφήσει να το εκμεταλλευτεί. Το κόστος απόκτησης τίτλων (βασική προϋπόθεση για ένταξη στο κτηματολόγιο), ενισχύει επίσης τον κίνδυνο να γίνουν καταπατήσεις από κεφαλαιούχους που θα εκμεταλλευτούν την οικονομική ανεπάρκεια των πραγματικών ιδιοκτητών.
             
Για το κοινό όφελος όλων λοιπόν, προκειμένου να υπάρξει ανάπτυξη στο νησί, αλλά και για αισθητικούς λόγους (ένα δενδροφυτεμένο και περιποιημένο κτήμα είναι πολύ πιο όμορφο οπτικά από μια θαμνώδης έκταση), θα ήταν προτιμότερο το κράτος να δίνει κίνητρα στους Κυθήριους να διεκδικήσουν και να νομιμοποιήσουν τη γη τους, παρά να τους δίνει κίνητρα να την εγκαταλείψουν, όπως γίνεται τώρα.
             
Μια πρώτη κίνηση που θα βοηθούσε, ίσως να ήταν η απομόνωση του δασαρχείου Κυθήρων από το δασαρχείο Πειραιά και η ενσωμάτωσή του στο δήμο Κυθήρων. Με τον τρόπο αυτό μπορούν οι υπάλληλοι του δασαρχείου που κατοικούν στα Κύθηρα, να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους πιο δημιουργικά , και φυσικά ο δήμος μπορεί να χρησιμοποιήσει και άλλους υπαλλήλους στην υπηρεσία αυτή δεδομένου ότι τελευταία με τις συγχωνεύσεις υπηρεσιών υπάρχει διαθέσιμο προσωπικό. Έτσι θα μειωθεί αισθητά η γραφειοκρατεία και θα μπορέσει να γίνει πιο σωστή αξιολόγηση των δασικών εκτάσεων του νησιού.
             
Από εκεί και πέρα , πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να μειωθεί το κόστος απόκτησης τίτλων και να καταπολεμηθούν τα κρούσματα καταπάτησης γης. Κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο ωστόσο με σωστή οργάνωση όλα μπορούν να γίνουν.

Η πρότασή μου είναι η εξής:

-Να γίνει κάλεσμα προς όλους τους ιδιοκτήτες να δηλώσουν τις εκτάσεις που τους ανήκουν στον δήμο, ο δήμος να επεξεργάζεται τις δηλώσεις αυτές, με βάση τα αρχεία του υποθηκοφυλακείου και τις αεροφωτογραφίες του δασαρχείου (εφόσον αυτό πλέον θα έχει γίνει υπηρεσία του δήμου). 

-Όπου γίνονται διπλές δηλώσεις δηλαδή πάνω από ένας ιδιοκτήτης για την ίδια έκταση να ζητούνται παιρετέρω αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα συνδυάζονται με τα αρχεία του υποθηκοφυλακείου. 
-Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής θα χορηγείται μια βεβαίωση από τον δήμο βάση τις οποίας θα μπορεί να συναφθεί συμβόλαιο ιδιοκτησίας χωρίς να απαιτούνται φόροι χρησικτησίας και επιπλέον επιβαρύνσεις.
             
Νομίζω πως ο δήμος Κυθήρων μπορεί να διεκδικήσει από το ελληνικό κράτος ειδική μεταχείριση στον τομέα της ιδιοκτησίας γης, εκμεταλλευόμενος και το γεγονός της παρουσίας της εγχωρίου περιουσίας που ούτως η άλλος  διαφοροποιεί την νομοθεσία που ισχύει στα Κύθηρα στον τομέα αυτό από την υπόλοιπη Ελλάδα.
             
Δεν ξέρω αν οι προτάσεις μου ακούγονται ρομαντικές και ανέφικτες, πάντως ο δήμος Κυθήρων οφείλει να απαλλάξει το νησί από τις “παράλογες” προσεγγίσεις και τις υπερβολικές καθυστερήσεις λόγω γραφειοκρατίας του δασαρχείου Πειραιά και παράλληλα να μας προστατέψει από το “μπάχαλο” που αναμένεται να προκαλέσει η καταχώρηση της Κυθηραϊκής γης στο κτηματολόγιο.
           

Ευχαριστώ για την προσοχή σας
Με εκτίμηση
Ζαχαρίας Κυπριώτης
           

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: 
Ο ίδιος ο δήμος Κυθήρων κινδυνεύει να κατηγορηθεί ως καταπατητής γης αν δεν γίνει κάτι πάνω σε αυτό το θέμα, γιατί το καθεστώς της εγχωρίου περιουσίας, η οποία ελέγχετε από την εκάστοτε δημοτική αρχή, καθιστά όλη την μη ιδιωτική περιουσία στα Κύθηρα ως ιδιοκτησία της εγχωρίου περιουσίας. 

Συνεπώς εάν έρθει  αυτή τη στιγμή το κτηματολόγιο στα Κύθηρα, το μισό νησί θα καταλήξει στην ιδιοκτησία της εγχωρίου περιουσίας και αυτό θα γίνει σε βάρος των ίδιων των Κυθηρίων και τότε η δημοτική αρχή θα έχει να αντιμετωπίσει την οργή του κόσμου!!!!

Πηγή: kithiraikanea.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου